0

بیانیه شماره ۳۰

تصویر پیدا نشد !

بیانیه شماره ۳۰

🅾️ آماده باش ویژه

⭕️ملت قهرمان ایران، ملت سلحشور، ملت با هوش، ملت فرهنگ ساز و تمدن آفرین و ملت کهنسال ایران و ای صاحبان امپراطوری هخامنشی که از مدیترانه تا اقیانوس هند و از ماورای آسیای مرکزی و قفقاز تا شمال افریقا و از دریای سیاه تا دریای سرخ را در بر میگرفت

⭕️در بیانیه شماره ۲۵ درد دلی را با شما آغاز کردم خواهش میکنم بدوا نگاهی دوباره بر آن بیفکنید تا در حال و هوای درد دل مزبور قرار بگیرید تا به ادامه آن بپردازم.

⭕️به عرضتان رسانده بودم که در بزنگاه های تاریخی بجای حضور و ایفای نقش موثر در زندگی غایب میشدیم ولی بناچار عواقب آن غیبت را دهها سال بلکه دهها قرن تحمل میکردیم.

⭕️در زمانی که لازم بود از رستم فرخزاد آن سردار میهن پرستمان حمایت کنیم غایب شدیم، قهرمانمان شکست خورد و ما بمدت نه قرن !!!! یعنی نهصد سال!!!! از داشتن حکومت مستقل محروم شدیم و تازیان ما را موالی یعنی “نوکر، برده و بنده” می نامیدند و ما خفت آنرا به جان خریدیم و تازه با تاسیس صفویه اگر چه اولین دولت مستقل مرکزی پایه گذاری شد ولی در عین حال از چاله در آمده به چاهی افتادیم که ورژن جدید آن البته با رنگ و لعابی دیگر در انقلاب ۱۳۵۷ تبلور یافت و تاکنون سایه شوم میراث آن یعنی ولایت مطلقه بر سرمان سنگینی می کند.

⭕️تاسف بار است ولی ناگزیر باید بدانیم که ۱۵۰۰ سال از تاریخ ۲۵۰۰ ساله اینگونه گذشته است.!!!!

⭕️خوب است بدانیم وقتی محمود افغان به اصفهان حمله کرد شاه سلطان حسین بجای بسیج مردم برای مقابله با نیروی مهاجم به آش نذری متوسل شد.

⭕️یعنی «نه مردمی حضور داشتند و نه نادری در کار بود». پس شکست اجتناب ناپذیر شد.

⭕️خوب است که بدانیم هر بخش از سرزمین ایران که جدا شد را هرگز
نتوانستیم باز پس بگیریم.
از آسیای میانه گرفته تا قفقاز، از تیسفون تا هرات، از دریای خزر تا هیرمند و از هیرمند تا بحرین که بدست خودمان تحویل دادیم. بله بدست خودمان!!! آنهم نه در زمان قاجار بلکه در زمانیکه ادعا میکردیم «پنجمین ارتش جهان » را داریم و نقش ژاندارمی منطقه را بعهده داشتیم و با اعزام نیرو به ظُفار حکومت سلطان قابوس در عمان را از سقوط نجات دادیم!!! ولی به تمامیت سرزمینی خود چوب حراج زدیم.!!!

⭕️بله فاجعه مربوط به شش هفت سال قبل از انقلاب ننگین ۱۳۵۷ است یعنی در سال ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ هر چه اسدالله علم وزیر دربار فریاد زد که این کار را نکنید فریاد او بجایی نرسید.

⭕️یا زمانی که شاه عیاش دستور قتل مصلح بزرگ “امیر کبیر” را داد ما ساکت ماندیم تا پیکر او را از حمام فین بیرون آوردند و هنوز بسیاری از مردم ما که “امیرِ خود را” تکریم میکنند نمیدانند در کجا دفن شده است.

:آری در آن زمان نادری و امیری بود ولی مردم نبودند.”

⭕️یا روز ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که کافی بود فقط یک روز به پشتیبانی دکتر مصدق برخیزیم و کودتا را خنثی کنیم طفره رفتیم و قهرمانمان شکست خورد و در تبعید و غربت خود بماند تا بمرد.

«آن روز نادر بود ولی مردم نبودند»

⭕️اگر چه او را تکریم میکنیم ولی نتیجه آن غیبت را بمدت ۲۵ سال تحمل کردیم تازه راه حلی هم که پیدا کردیم، بیرون آمدن از چاله و فرو افتادن در چاه جمهوری جهل و جور بود.

⭕️«این داستان غم انگیز که یا مردم صحنه را خالی می کنند یا جای نادر خالی است و یا بدتر از آن، هردو هستند اما یکدیگر را نمی شناسند تا دست همدیگر را بگیرند و هر دو به هرز میروند» سبب شده که علیرغم تحمل هزینه های بسیار و به هدر دادن زمان هایی که می بایست صرف بالندگی شود و علیرغم آفرینش دو انقلاب بزرگ در هفتاد سال که با هدف آزادی، دموکراسی، عدالت و استقلال، حاکمیت ملی و کرامت انسانی و با خون های بسیار رقم خورد، تازه به بدترین تحقیر ملی یعنی «حجر مطلق » که نتیجه تحمیل «ولایت مطلقه فقیه» میباشد و با قرون وسطایی ترین حکومت منحط و سرکوبگر مواجه و گرفتار باشیم.

⭕️در جنبش دانشجویی ۱۳۷۸ به کمک فرزندانمان یعنی دانشجویان مظلوم نشتافتیم و آنها را مظلومانه از طبقات کوی دانشگاه به پایین پرتاب کردند و بی پناهی دانشجویان، رهبر غیر قانونی مهندس علی خامنه ای را که ملتمسانه میگفت “تن علیلی” دارد و نتوانست اشک خود را در تلویزیون پنهان کند چنان متجرّی نمود که لب به رجزخوانی و تهدید آنها گشود و حدود بیست سردار سپاه، رییس جمهوری که با رای بسیار بالا انتخاب و مسئولیت دفاع از قانون اساسی و لاجرم دفاع از حقوق شهروندان را به عهده گرفته بود را تهدید کردند و او بجای مقاومت سلحشورانه، نه تنها کاری نکرد بلکه «وزرای اصلاح طلبش» در وزارت کشور و آموزش عالی «جواز تیر» به جلادی دادند که دانشجویان ما را «گازانبری» به شهادت برساند، و البته اکنون به پاس سرکوب دانشجویان به ریاست مجلس تکیه زده است. در آن زمان نیز «نه مردمی در صحنه و نه نادری در آنجا بود»

بیانیهسیام

🅾️ آماده باش ویژه

⭕️ملت قهرمان ایران، ملت سلحشور، ملت با هوش، ملت فرهنگ ساز و تمدن آفرین و ملت کهنسال ایران و ای صاحبان امپراطوری هخامنشی که از مدیترانه تا اقیانوس هند و از ماورای آسیای مرکزی و قفقاز تا شمال افریقا و از دریای سیاه تا دریای سرخ را در بر میگرفت

⭕️در بیانیه شماره ۲۵ درد دلی را با شما آغاز کردم خواهش میکنم بدوا نگاهی دوباره بر آن بیفکنید تا در حال و هوای درد دل مزبور قرار بگیرید تا به ادامه آن بپردازم.

⭕️به عرضتان رسانده بودم که در بزنگاه های تاریخی بجای حضور و ایفای نقش موثر در زندگی غایب میشدیم ولی بناچار عواقب آن غیبت را دهها سال بلکه دهها قرن تحمل میکردیم.

⭕️در زمانی که لازم بود از رستم فرخزاد آن سردار میهن پرستمان حمایت کنیم غایب شدیم، قهرمانمان شکست خورد و ما بمدت نه قرن !!!! یعنی نهصد سال!!!! از داشتن حکومت مستقل محروم شدیم و تازیان ما را موالی یعنی “نوکر، برده و بنده” می نامیدند و ما خفت آنرا به جان خریدیم و تازه با تاسیس صفویه اگر چه اولین دولت مستقل مرکزی پایه گذاری شد ولی در عین حال از چاله در آمده به چاهی افتادیم که ورژن جدید آن البته با رنگ و لعابی دیگر در انقلاب ۱۳۵۷ تبلور یافت و تاکنون سایه شوم میراث آن یعنی ولایت مطلقه بر سرمان سنگینی می کند.

⭕️تاسف بار است ولی ناگزیر باید بدانیم که ۱۵۰۰ سال از تاریخ ۲۵۰۰ ساله اینگونه گذشته است.!!!!

⭕️خوب است بدانیم وقتی محمود افغان به اصفهان حمله کرد شاه سلطان حسین بجای بسیج مردم برای مقابله با نیروی مهاجم به آش نذری متوسل شد.

⭕️یعنی «نه مردمی حضور داشتند و نه نادری در کار بود». پس شکست اجتناب ناپذیر شد.

⭕️خوب است که بدانیم هر بخش از سرزمین ایران که جدا شد را هرگز
نتوانستیم باز پس بگیریم.
از آسیای میانه گرفته تا قفقاز، از تیسفون تا هرات، از دریای خزر تا هیرمند و از هیرمند تا بحرین که بدست خودمان تحویل دادیم. بله بدست خودمان!!! آنهم نه در زمان قاجار بلکه در زمانیکه ادعا میکردیم «پنجمین ارتش جهان » را داریم و نقش ژاندارمی منطقه را بعهده داشتیم و با اعزام نیرو به ظُفار حکومت سلطان قابوس در عمان را از سقوط نجات دادیم!!! ولی به تمامیت سرزمینی خود چوب حراج زدیم.!!!

⭕️بله فاجعه مربوط به شش هفت سال قبل از انقلاب ننگین ۱۳۵۷ است یعنی در سال ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ هر چه اسدالله علم وزیر دربار فریاد زد که این کار را نکنید فریاد او بجایی نرسید.

⭕️یا زمانی که شاه عیاش دستور قتل مصلح بزرگ “امیر کبیر” را داد ما ساکت ماندیم تا پیکر او را از حمام فین بیرون آوردند و هنوز بسیاری از مردم ما که “امیرِ خود را” تکریم میکنند نمیدانند در کجا دفن شده است.

:آری در آن زمان نادری و امیری بود ولی مردم نبودند.”

⭕️یا روز ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که کافی بود فقط یک روز به پشتیبانی دکتر مصدق برخیزیم و کودتا را خنثی کنیم طفره رفتیم و قهرمانمان شکست خورد و در تبعید و غربت خود بماند تا بمرد.

«آن روز نادر بود ولی مردم نبودند»

⭕️اگر چه او را تکریم میکنیم ولی نتیجه آن غیبت را بمدت ۲۵ سال تحمل کردیم تازه راه حلی هم که پیدا کردیم، بیرون آمدن از چاله و فرو افتادن در چاه جمهوری جهل و جور بود.

⭕️«این داستان غم انگیز که یا مردم صحنه را خالی می کنند یا جای نادر خالی است و یا بدتر از آن، هردو هستند اما یکدیگر را نمی شناسند تا دست همدیگر را بگیرند و هر دو به هرز میروند» سبب شده که علیرغم تحمل هزینه های بسیار و به هدر دادن زمان هایی که می بایست صرف بالندگی شود و علیرغم آفرینش دو انقلاب بزرگ در هفتاد سال که با هدف آزادی، دموکراسی، عدالت و استقلال، حاکمیت ملی و کرامت انسانی و با خون های بسیار رقم خورد، تازه به بدترین تحقیر ملی یعنی «حجر مطلق » که نتیجه تحمیل «ولایت مطلقه فقیه» میباشد و با قرون وسطایی ترین حکومت منحط و سرکوبگر مواجه و گرفتار باشیم.

⭕️در جنبش دانشجویی ۱۳۷۸ به کمک فرزندانمان یعنی دانشجویان مظلوم نشتافتیم و آنها را مظلومانه از طبقات کوی دانشگاه به پایین پرتاب کردند و بی پناهی دانشجویان، رهبر غیر قانونی مهندس علی خامنه ای را که ملتمسانه میگفت “تن علیلی” دارد و نتوانست اشک خود را در تلویزیون پنهان کند چنان متجرّی نمود که لب به رجزخوانی و تهدید آنها گشود و حدود بیست سردار سپاه، رییس جمهوری که با رای بسیار بالا انتخاب و مسئولیت دفاع از قانون اساسی و لاجرم دفاع از حقوق شهروندان را به عهده گرفته بود را تهدید کردند و او بجای مقاومت سلحشورانه، نه تنها کاری نکرد بلکه «وزرای اصلاح طلبش» در وزارت کشور و آموزش عالی «جواز تیر» به جلادی دادند که دانشجویان ما را «گازانبری» به شهادت برساند، و البته اکنون به پاس سرکوب دانشجویان به ریاست مجلس تکیه زده است. در آن زمان نیز «نه مردمی در صحنه و نه نادری در آنجا بود»

⭕️در جنبش ۱۳۸۸ که به دنبال کودتای انتصاباتی رقم خورد «مردم بودند اما رهبری همتراز نادر نبود» تا جنبش را گسترش و “موازنه قدرت” را به نفع ملت تغییر دهد، آری جنبش را رها کرد و به خانه رفت و در همانجا بیش از یک دهه است که به اتفاق همسرش در حبس خانگی بسر میبرد. و شیخ اصلاحات نیز در چنان وضعی گرفتار است.

⭕️در اعتراضات دیماه ۱۳۹۶ و بویژه در جنبش آبانماه ۱۳۹۸ که سران سه قوه از جمله ابراهیم رئیسی که خیز برداشته تا قوه مجریه را هم به فاجعه قوه قضائیه مبتلا کند و در به قدرت رساندن مجتبی و «موروثی کردن » حکومت نقش «محلل » را ایفا نماید با همکاری حسن روحانی و علی لاری، جانی در یک اقدام غیر قانونی بهای بنزین را سه برابر کردند.

«مردم آمدند ولی جای نادر خالی بود.»

⭕️هم میهنان عزیزم، ملت غارت شده ایران این مقدمه آزار دهنده و طولانی را گفتم تا «توجه شما را هم به وضعیت اضطراری و خطرناک کشور و هم عبرت گرفتن و درس آموختن از آنچه تا کنون بر سرمان آمده » جلب کنم. و فریاد بزنم که :

«کشور در آستانه فروپاشی و ما در معرض یک انتخاب تاریخی »
قرار گرفته ایم.

برای ما خواب ها دیده اند:
⭕️ در بعد خارجی چون حکومت را ذلیل و ناتوان و مواجه با ابر بحرانهای متعدد و در حال زوال میبینند و میدانند که حاکمان فاسد برای بقای خود ابایی از فروش مملکت ندارند و حاضرند به بیگانگان باج بدهند و به استناد اظهارات وزیر امور خارجه دیپلماسی را قربانی نظامیگری آنهم تحت فرمان پوتین کنند.

⭕️و در بعد داخلی هم مردم ما را به خاک و خون بکشند و بگویند
« ولو بلغ ما بلغ »
یعنی میکشیم هرچه باداباد!!!

⭕️و بیشرمانه ترین انتصابات را مهندسی کنند و به شعور ما توهین نمایند و تازه خواب موروثی کردن قدرت غیر قانونی خود را دیده اند !!!!!

⭕️آیا زمان آن نرسیده که برای این معضل
« دوگانه غیبت مردم یا نبودن نادر »
یا حتی بدتر از آن
«غیبت همزمان هر دو، مردم و نادر»

و بسیار بدتر و تاسف بارتر اینکه هم مردم و “هم نادر هر دو باشند اما یکدیگر را نشناسند و مردم در سرگردانی دست و پا زنند و نادر در مهجوریت و انزوا بماند و نیروی هر دو بجای مبارزه با استبداد و استعمار به هدر رود” راه حلی پیدا کنیم تا از تاخت و تاز و مهندسی خودکامه جلوگیری نماییم و از شر نظام جور و جهل نجات یابیم؟

⭕️آیا زمان آن نرسیده که به هویت ملی شکوهمند و البته غارت شده خویش باز گردیم تا به همبستگی ملی برسیم که مبارزاتمان بصورت جدا جدا و جزیره جزیره نباشد که بی نتیجه بماند؟ و این درد مشترک با همبستگی ملی درمان شود؟

⭕️آیا نباید راهبران با کفایتی را پیدا کنیم که برای لحظات سرنوشت ساز طرح و برنامه قابل عمل مبتنی بر تحلیل دقیق داشته باشند و بجای پناه بردن به خانه و رها کردن جنبش، پناهگاه مردم باشند؟ و نادر زمان خود شوند؟

⭕️ آیا زمان آن نرسیده که اگر نادر های زمان را پیدا کردیم آن ها را تنها نگذاریم و تماشاگر بی عمل نباشیم تا آنها حذف شخصیتی یا فیزیکی شوند و به فهرست بلند «قهرمانان شکست خورده» کشور بپیوندند و بعد ما هم نتایج فاجعه بار آن را تحمل کنیم و افسوس خوران به سرزنش خویش و تکریم قهرمانان شکست خورده که می خواستند قهرمانی ملت را ببینند بپردازیم؟

ملت بزرگ و باهوش ایران
«کشور در آستانه فروپاشی » می باشد.

⭕️اگر تصمیمی تاریخی نگیریم رندان خارجی و خودکامگان و مزدوران داخلیشان برایمان تصمیم خواهند گرفت.

«بیایید به ایران بیاندیشیم»

سربلند ملت ایران
پاینده ایران زمین

جنبش «راه سوم – راه نجات ایران»
قاسم شعله سعدی
۱۶ خرداد ۱۴۰۰

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *