بیانیه شماره ۸۰ شاما
سخنی با ملت بزرگ و دانشجویان و دانش آموزان گرامی
وقت تنگ است بیایید که کاری بکنیم
فرصت های سیاسی تکرار نمی شوند .
اگر نجنبیم شکست قطعی ست.
اگرچه بحکم شناخت دقیقی که از ساختار قاهر نظام و کاراکتر خونآشام رهبر منعزل آن و واکاوی علل شکست قیامهای ربع قرن اخیر و نیز خواب های آشفته ای که قدرت های بیگانه برای کشورمان دیده اند،بشهادت ده ها بیانیه ،از مدتها پیش از قتل عام دیماه، نکات مهمی را گوشزد نمودیم اما بدلیل ضعف رسانه ای و نیز فضای حاکم بر نسل که چندان تمایل به استفاده از تجارب دیگران ندارد و میخواهد چرخ را خود از نو اختراع نماید این نکات یا ابلاغ نشد و یا گوش شنوایی نیافت اما تشابه استمرار قیام دانشجویی که هم بازتاب دهنده احیای هویت گم شده دانشجویی است و هم بخش تفکیک ناشدنی از مرحله نوین قیام ملی که از هفتم دیماه آغاز و به قتل عام ده ها هزار هموطن بیگناهمان انجامید میباشد ،شورای انقلاب ملی ایران را بر آن داشت که در راستای:
من آنچه شرط بلاغ است با تو میگویم
تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال
پیام امروز خود را به این امر اختصاص دهد، نکاتی را به استحضار میرسانیم:
۱ – اگرچه اعتراضات دانشجویی عموما از ویژگی صنفی برخوردار است اما در و دیوار شهادت میدهند که اعتراضات امروز کشور “خصلتی براندازانه ” دارد و دیر یا زود به “نقطه برخورد خشن” میرسد همانطور که در اعتراضات دیماه به قتل عام ده ها هزار معترض منجر شد و نشانه های چنین برخوردی از هم اکنون در دانشگاه ها توسط آتش به اختیاران علی قاتل نمودار شده است.
۲ – با پیش بینی رسیدن به “نقطه برخورد اجتناب ناپذیر” در قیام دیماه بموجب بیانیه های شماره ۵۰ و ۵۴ پیشنهاد کردیم “اعتراضات خیابانی” را بجای هر روز به “هفته ای یک روز “در جمعه ها تغییر دهند و بر اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی تاکید و تمرکز نمودیم اما شنیده نشد.
۳ – در محیط های دانشگاهی که مسدود میباشند سرکوب توسط آتش به اختیاران علی قاتل آسانتر میباشد.
۴ – همانگونه که در بیانیه شماره ۷۹ به دو رویکرد متضاد یعنی “ضرورت استمرار مبارزه” از یکسو و “دست بالای حکومت در قیام خیابانی” از سوی دیگر اشاره نمودیم و به “ضرورت تغییر زمین بازی” از قیام خیابانی به اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی و قطع کامل شریانهای مالی و اقتصادی رژیم تاکید نمودیم همین نسخه را پیش از اینکه سرکوب ۱۸ تیر ۷۸ کوی دانشگاه در دانشگاه های کشور تکرار شود مورد تاکید قرار میدهیم و از دانشجویان و دانش آموزان میخواهیم ضمن “تحریم “کامل کلاسهای حضوری و مجازی ، دیگر اصناف و اقشار را برای پیوستن به اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی و قطع کامل شریانهای مالی و اقتصادی رژیم فراخوانند تاخیر در این امر میتواند نه تنها اعتراضات دانشجویی را بلکه کل قیام ملی را با شکست روبرو کند.
۵ – خبر خوش اینکه طبق اطلاعات رسیده کارکنان صنعت نفت از جنوب کشور اعتصابات عمومی را آغاز نموده اند و گسترش این اعتصابات و مشارکت دیگر اصناف که میتواند بسرعت سراسر کشور را فرا گیرد هم موثرتر میباشد و هم خطر سرکوب را منتفی خواهد نمود و ضمنا زمینه ساز یک “همبستگی فراگیر ملی” خواهد شد که میتواند “موازنه قدرت” را بنفع مردم تغییر دهد بنابراین تسریع در فراخوان بدیگر اصناف توسط دانشجویان را مورد تاکید قرار میدهیم.
۶ – نظر به اینکه دانشگاه و دانشجو حامل و نماد “آگاهی و ارزشهای انسانی و فرهنگ و ادب ایران زمین” دانشجویان اجازه نخواهند داد که عوامل مزدور یا عناصر امنیتی با طرح شعارهای “مجعول ” ساحت دانشگاه را آلوده و قیام دانشجویی را که بخش تفکیک ناپذیر قیام ملی ایران میباشد “مخدوش و بنفع شخص یا جریانهای خیانت پیشه” مصادره نمایند.
۷ – نظر به اینکه برخلاف مرحله اول قتل عام که در دو سه روز و توسط قداره بندان با سرو صدا و در علن اجرا شد مرحله دوم آن به قوه قصابیه محول گردیده که بی سرو صدا و در خفا و بدون محدودیت زمانی در حال اجرا میباشد ،دستیابی به اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی فراگیر با ایجاد “همبستگی ملی” که “موازنه قدرت” را “بنفع مردم” تغییر دهد دست کم برای جلوگیری از مرحله دوم قتل عام، ضرورتی حتمی میباشد اگر دانشجویان نتوانند با دعوت از دیگر اقشار و اصناف، صحنه مبارزه را ملی و سراسری کنند شاید با سرکوبی مشابه تیرماه ۷۸ مواجه و کل قیام ملی به محاق رود.
می با جوانان خوردنم باری تمنا میکنم
تا کودکان در پی فتند این پیر درد آشام را
سعدیسرافراز ملت ایران
پاینده ایران
شورای انقلاب ملی ایران
۱۴۰۴/۱۲/۴