بیانیه شماره ۸۶ شاما
نه رهبری مانند مصدق در غیاب مردم پیروز میشود و نه ملتی در غیاب رهبری چون مصدق!!
ملت بزرگ ایران
در تقارن چندین مناسبت ملی و دینی مانند نوروز و فطر و ملی شدن صنعت نفت به همت دکتر مصدق و در میانه جنگی ناعادلانه و ویرانگر که باز برای “نفت و نابودی ” کشور ولی با عنوان مزورانه “حمایت از مردم ایران” بر ما تحمیل شده نکاتی را به استحضار شما میرسانیم:
۱ – اگر از تجربه ملی شدن صنعت نفت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ و کودتای ننگین آمریکایی – انگلیسی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ فقط یک درس آموخته باشیم این است که وقتی رهبری ملی و توانمند از پشتیبانی مردم برخوردار باشد ملت خود را پیروز میکند و زمانی که همان رهبر ملی و توانمند تنها شود و ملت مسخ و بی تفاوت گردد کودتاگران پیروز و نکبتی هفتاد و چند ساله نصیب مردم خواهد شد و تازه میرسیم به “صفر سر خط”.
۲ – کافی است که نظرات تاریخ نگار معروف ارواند آبراهیمیان را با شرایط امروز تلفیق نمائیم تا بدانیم اگر پیشتر دعوا تنها بر سر “لحاف ملانصرالدین” یعنی نفت بود امروز ،هم بر سر لحاف و هم بر سر “دشک ملا” میباشد، همانطور که “آلن ایر ” معاون اسبق وزارت خارجه آمریکا گفت : هدف اسراییل نه فقط “تجزیه بلکه نابودی ” ایران میباشد و می بینیم که همزمان با تهاجمات بی وقفه به زیرساختهای کشور توسط ایالات متحده و اسراییل خواب آشفته “تسخیر جزیره خارگ و کنترل تنگه هرمز “یعنی “قلب صنعت نفت ایران” را دیده اند.
۳ – فرزندان معنوی دکتر مصدق که از سالها پیش بر اساس تحلیل دقیق “روابط حسینقلی خانی بین الملل” و “ورشکستگی حقوق بین الملل”و “طمع بیگانگان” و “ناکارآمدی “حکومت و “جهل و بی لیاقتی “حاکمان، وضعیت فاجعه بار کنونی را پیش بینی میکردند و نسبت به خطر “فروپاشی” ایران و ضرورت اتخاذ “تصمیمی تاریخی” توسط شما ملت بزرگ ایران هشدارهای پی در پی میدادند و از سال قبل با توجه به “ورود دوباره ترامپ “به کاخ سپید و ارائه دو گزینه “تسلیم بی قید و شرط خفتبار و جنگ تجاوزگرانه “آنچه را اپوزیسیون در آینه هم نمیدیدند آنها در “خشت خام” میدیدند و برای جلوگیری از “فروپاشی” ایران و “مدیریت بحران ” مبادرت به تشکیل “شورای انقلاب ملی ایران” نمودند اما مانند مراد و آموزگار خود دکتر مصدق در ۲۸ مرداد ۳۲ تنها ماندند و بیش از ۸۰ بیانیه و هشدار آن شورا هم مهجور ماند در حالیکه توجه عملی به هرکدام از آنها میتوانست از تحقق هردو گزینه ویرانگر تسلیم بی قید و شرط و جنگ ویرانگر جلوگیری نماید.
۴ – بهر دلیل پیش بینی ها و هشدارهای ما گوش شنوا نیافت و “آن شد که نباید میشد”! و امروز جنگی ویرانگر و نابرابر و ترکیبی از خلیج پارس تا دریای مازندران را فرا گرفته و زیرساخت های کشور و سرمایه گذاریهای نیم قرن اخیر بگونه ای مورد تهاجم قرار میگیرد که کمترین “قدرت بازدارندگی” برای ایران “احاطه “شده در میان چندین “قدرت اتمی” باقی نماند و اگرچه در سه هفته اخیر اقدامات پدافندی و دفاعی در مقابل تهاجم ایالات متحده و اسراییل و متحدانشان بعمل آمد ولی “محدودیت منابع “ما و “برتری فاحش قدرت”٫ متجاوزین غیرقابل انکار میباشد و دقیقا معلوم نیست تا چه زمانی وضعیت کنونی قابل دوام باشد بویژه با توجه به حذف بسیاری از مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی چشم انداز روشن قابل تضمینی وجود ندارد.
۵ – آیا میدانیم اگر آرزوهای نتانیاهو برای “فروپاشی “محقق شود علاون بر “تجزیه” ایران به چندین کشور، بر همه آن ها “دستنشاندگان” اسراییل بعنوان رهبر تحمیل خواهند شد و برنامه “سوری سازی” ایران شبیه بقدرت رساندن” داعش در سوریه “عملی میگردد بویژه تمرکز تهاجمات ایالات متحده و اسراییل بر تخریب زیرساختها در غرب کشور نشانه بارزی از این رویکرد است.
۶ – متاسفانه با توجه به هزینه های جنگ و آسیب به منابع “نفت و گاز و انرژی و تنگتر “شدن ممر درآمد مردم و دولت نه تنها چشم انداز مثبتی در آینده برای “معیشت” مردم قابل تصور نیست بلکه “فقر گسترده تر و ناهنجاری های اجتماعی و روحی – روانی و دیگر تبعات ناشی از آن ” اجتناب ناپذیر بنظر میرسد.
۷ – اکنون در میانه تهاجمات تجاوزکارانه به زیرساخت های کشور با هدف “فروپاشی” ایران که ناشی از برداشت نادرست ترامپ و نتانیاهو ست که کشور را “بی صاحب” فرض کرده اند و در حالیکه “متحدین استراتژیک ” از جمله “چین و روسیه” در این شرایط سخت و سرنوشت ساز ما را تنها گذاشته اند و در وضعیتی که “به اصطلاح” اپوزیسیون یا در پی ارتزاق از بیگانگان و مزدوری و سرسپردگی آنها یا در تکاپوی برگزاری سمینار و کنفرانس های بی خاصیت هستند و گاهی همزمان هردو نقش را ایفا مینمایند، شورای انقلاب ملی ایران با عزمی استوار دست یاری بسوی شما دراز میکند که با الهام از دکتر مصدق و تاسی به ارزشهای ملی و اخلاقی و انسانی برای “نجات ایران ” عزیز و بیرون کردن “متجاوزان از توهمات خود و از کشور” نشان دهیم که ایران کشوری “بی صاحب نیست” که بیگانگان بتوانند هر بلایی برسر آن آورند و در سایه “همبستگی ملی” و عبرت از تجربه “شکستهای ” گذشته و “تلاشهای متقابل مردم و رهبران راستین مبارزات “نقشه آنها را نقش برآب نماییم.
نجات ایران مستلزم ایفای “مسئولیت مشترک” ملت و رهبران راستین مبارزه میباشد.
آیا ملت بزرگ باز هم شورای انقلاب ملی ایران را تنها خواهد گذاشت یا با اعلان حمایت از آن هم به مبارزات خود سامان میدهد و هم نماینده ای معتبر جهت دیپلماسی انقلاب و دیالوگ با جهان را معرفی و مهاجمان را از توهمات خود بیرون خواهد کرد ؟!
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
شورای انقلاب ملی ایران
۱۴۰۴/۱۲/۲۹