ملت بزرگ ایران
در این:
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
نیاز فوری و مبرم ایران خیزشی ملی به رهبری شخصیتهای توانمند ملی است
وقتی رهبری که طبق قانون اساسی باید متصف به تدبیر و مدیریت و آگاه به زمان و دارای بینش صحیح سیاسی … باشد و فاقد همه این اوصاف است و با تقلب و خیانت قدرت ما را غصب و با سکوت ما روبرو میشود آیا انتظاری جز شکست و انحطاط باید داشته باشیم؟
وقتی افسران میهن پرست و زبده ما که قول آقاییشان داده شده بود ولی فردای پیروزی به جوخه اعدام سپرده شدند و گروه گروه تیرباران گردیدند و تعداد بسیاری آخوند و سرداران شکم گنده بی خاصیت به فرماندهی نیروهای مسلح گمارده شدند که حتی عملیات لو رفته مانند کربلای چهار را منتفی نکردند و رزمندگان ما را بدست دشمن سپردند و زنده زنده به شهادت رسیدند و ما سکوت کردیم چه انتظاری باید داشته باشیم؟
وقتی پس از هشت سال جنگی که هزاران شهید و میلیونها جانباز و اسیر و تخریب همه زیرساختهای کشور را بدنبال داشت بدست خمینی جام زهر داده شد و بجای محاکمه و مجازات خائنینی که موجب شکست شدند سرود شادی سر دادیم که گویا پیروز شده ایم و نه تنها خائنین محاکمه و مجازات نشدند بلکه علاوه بر پستهای فرماندهی نیروهای مسلح بر اقتصاد و سیاست و فرهنگ و ثروت کشور هم مسلط گردیدند و مرتکب فسادهای چندین هزار میلیاردی شدند و ما فقر ناشی از آن را تحمل میکنیم و با سکوت خود ضعف خویش را نشان میدهیم چه انتظاری جز شکست و گسترش فساد میتوان داشت؟
وقتی رهبر منعزل برخلاف شرایط قانونی مانند آگاهی به زمان و داشتن بینش صحیح سیاسی به “دیپلمات ” نبودن خود افتخار میکند و علیرغم شمول اصل ۱۱۱ قانون اساسی که اشعار میدارد که :
هرگاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم گردد یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط مذکور بوده از مقام خود برکنار خواهد شد ولی نه تنها از مقام مغصوب برکنار نمیشود بلکه بیشتر میتازد و ما سکوت میکنیم چه انتظاری باید داشت؟
اینک همه رشته های چهل ساله ما در منطقه که قرار بود از یکسو در قالب “هلال شیعه” از مدیترانه تا باب المندب قدرت “بلامنازع” ما را تثبیت کند و از دیگر سو با اجرای طرح من درآوردی رهبر منعزل بنام “چشم انداز بیست ساله “قدرت اقتصادی اول منطقه باشیم ولی با سقوط نه هزار برابری ارزش پول ملی مواجه می باشیم و سکوت میکنیم انتظار چه معجزه ای خواهیم داشت؟
اکنون که دشمن پر و بال قدرت پوشالی جمهوری اسلامی را در منطقه چیده است و سرمست از پیروزی و غرور میباشد و بیش از هر زمان دیگر برای زدن “سر مار “در “تهران “وسوسه شده است و در حالیکه در فیها خالدون سیستم اطلاعاتی و امنیتی ایران رخنه کرده بنحوی که بیش از “نیم تن اسناد فوق سری اتمی را از دل تهران” میرباید و میبرد و کسی خبر نمیشود و به” کنسولگری ایران در دمشق حمله میکند که بمثابه حمله به خاک “ایران است و نیز هلیکوپتر “پخمه شش کلاسی” را سرنگون مینماید و مهمترین مهمان رسمی یعنی رهبر حماس را در دل تهران میکشد و واکنش مناسبی نمی بیند از طرفی رهبر منعزل با انتصاب محمد مخبر بعنوان معاون خود دست دولت فریب خورده پزشکیان را “در پوست گردو” میگذارد تا روند امور را در “امتداد “دولت پخمه شش کلاسی ریل گذاری کند و در سالروز قتل مهسا و انقلاب زن، زندگی، آزادی با تصویب نهایی لایحه” عفاف و حجاب” نه تنها به ملت ما “دهنکجی” بلکه” اعلان جنگ” می کند و ما از قیامی بزرگ طفره میرویم و کماکان تماشاگر بی عمل خواهیم بود چرا او برما نتازد؟
آیا منتظریم مثل زمان حمله تازیان که به دشمن پیوستیم اکنون به بقیت السیف آنها که بر ایران حاکمند بپیوندیم و نهصد سال دیگر بردگی کنیم؟ که نوشته اند در همان اوائل حمله تازیان لشکر ۴۰۰۰ نفره دیلمان و بخشی از مردم به آنان پیوستند . و آیا به اردوی کسانی رویم که خود به پادویی بیگانگان افتخار مینمایند و اخیرا هم پیشنهاد کرده که برای سرنگونی جمهوری اسلامی کمپینی از امریکا و اسرائیل تشکیل و رهبری را بعهد گیرند تا او هم پادویی قضیه را بعهده گیرد؟ و وزیر اسراییلی عکس خود دست در دست رضا پهلوی را منتشر کرده با این نوشته : (به امید خدا بزودی در تهران ) آیا ملت ما خود عرضه سرنگونی جمهوری جور و جهل و فساد را ندارد ؟ و آیا امروز خیزش ملی ایران نیاز به رهبران ملی و از جنس مردم دارد یا کسی که پدر بزرگش را انگلیس سرکار آورد و خودش هم وی را برکنار و بشکلی تحقیر آمیز از ایران اخراج نمود و نیز پدرش با حمایت انگلیس و امریکا بقدرت رسید و با کودتای انگلیسی -امریکایی ۲۸ مرداد دولت ملی ما را سرنگون کرد و وقتی ملت او را مجبور به خروج از کشور کردند حتی متحدینش یعنی انگلیس و امریکا از پذیرش وی خودداری نمودند و جالب اینکه این بچه از تجربه پدر و پدر بزرگش هم عبرت نگرفته.
آیا نمیدانیم که مساله اصلی یعنی برنامه “هسته ای ” جمهوری اسلامی هنوز بهانه کافی برای اسراییل و دیگران جهت حمله به ایران را توجیه میکند ؟ بویژه در اوج سردر گمی نتانیاهو ؟ و بخصوص با توجه به اظهارات گروسی که گفت برای بازگشت بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی دیر شده! یعنی اگر میخواهید علیه اتمی شدن ایران کاری کنید همین حالا زمان آن میباشد و فردا دیر است.
آیا چیزی از ایران باقی مانده یا باقی خواهد ماند؟
آیا نظامیان ما نمیخواهند به مردم بپیوندند تا ریشه ماجرا یعنی جمهوری جور و جهل و فساد و رهبر نالایق و منعزل را سرنگون سازند در حالیکه میدانند جان بسیاری از همقطارانشان در جنگ بیهوده ۸ ساله و در بلند پروازیهای احمقانه سید علی حقه باز در سوریه و دیگر مناطق قربانی شده ست؟ و در صورت جنگی تمام عیار قربانی هوسهای ایدئولوژیک احمقانه رهبر غیرقانونی و منعزل خواهند شد و در آخر هم مثل خمینی بگوید : مامور به تکلیف بوده نه مامور به نتیجه؟ اگر در مقابل مواضع مغایر حقوق بین الملل و سیاست جهانی خمینی مانند حذف اسراییل وحمایت از اشغال سفارت امریکا و تحریک ارتش و مردم عراق علیه حکومت آن مخالفت کرده بودیم جنگ ویرانگر ۸ ساله رخ میداد که هزاران هزار جوان ما را به شهادت رساند و همه زیرساختهای مشور را ویران کند؟ آیا از تجربه خمینی نباید عبرت بگیریم و تو دهن خامنه ای حقه باز بزنیم؟
آیا مردم ما هنوز در انتظار اتحاد اپوزیسیون میمانند و کاری نمیکنند؟
آیا دانش آموزان و دانشجویان ما علیرغم انتظاراتی که مردم از آنها دارند با بی عملی در کلاسهای بی خاصیت حضور می یابند و از زیر بار اعتصابات شانه خالی میکنند؟!
من که بدنبال ربع قرن مبارزه در داخل کشور برای مردم در ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ نیز با تاسی به دکتر مصدق پیشوای نهضت ملی در برابر مجلس پرچم مبارزه شما ملت بزرگ را بدست گرفتم و با شما میثاقی ملی بستم که تا آخرین نفس این پرچم را بزمین نگذارم اینک در وضعیت سرنوشت ساز کنونی رویایی دارم و برای تحقق آن نقشه راهی که شامل سه مرحله میباشد تهیه کرده ام :
مرحله اول سرنگونی نظام با استراتژی “مبارزه خشونت پرهیز “و “تاکتیک اعتصابات ملی و نافرمانی مدنی “.
مرحله دوم ضمن پیشگیری از خلا قدرت و ناامنی و هرج و مرج و انتقام گیری با تشکیل دولت موقت برای یکسال که علاوه بر اداره کشور همچون دولتی معمولی چند کارویژه از جمله برگزاری رفراندوم تعیین شکل حکومت و انتخابات مجلس موسسان برای تدوین قانون اساسی و رفراندو همین قانون اساسی تدوین شده توسط مجلس موسسان منتخب مردم و درصورت تصویب آن توسط مردم تشکیل نهادهای حاکمیتی طبق آن قانون اساسی و تحویل قدرت به دولت غیر و موقت منتخب مردم و خداحافظی با قدرت بعهده دارد سپس تشکیل حکومتی لائیک ،دموکراتیک و مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر ملهم از “لوح حقوق بشر کورش بزرگ “و پیام صلح و دوستی به جهان و بازگشت به “هویت ملی “و “فرهنگ مهر ایران “ارکان آنرا تشکیل میدهد.
مرحله سوم جلوگیری از بازگشت استبداد از طریق تعبیه نهادهای “مستحکم حقوقی ” مانند دادگستری مستقل و سالم ،پارلمان مقتدر برآمده از انتخابات رقابتی ،آزاد، عادلانه و سالم ، آزادی احزاب ،انجمن ها ،اتحادیه ها و سندیکاها و آزادی بیان و رسانه در کلیه اشکال آن و نظارت همگانی و منع نیروهای مسلح از دخالت در اقتصاد و سیاست و فرهنگ و هرآنچه با ماموریت ذاتی آنها در تضاد باشد.
و میدانیم چون مشکلات اقتصادی ایران “ریشه سیاسی ” دارد بنابراین راه حل آن “سیاسی ” خواهد بود از جمله منع دخالت نیروهای مسلح در سیاست و اقتصاد و برقراری امنیت سرمایه گذاری در کشور وتغییر سیاستهایی که علت و عامل تحریمهای بین المللی بوده و منطقی کردن هزینه های نظامی و قطع کمک به گروه های نیابتی و التزام به شفافیت و…
ملت بزرگ آیا حساسیت این بزنگاه تاریخی را درک مینمایید و به یک خیزش ملی که ضرورت قطعی امروز ایران ست پاسخ مثبت میدهید؟
آیا میدانید به همان اندازه که نتانیاهوی گرفتار درمخمصه های متعدد برای نجات خود نیاز به جنگ دارد سید علی حقه باز و منعزل که با عدم مشروعیت و ابربحرانهای متعدد مواجه میباشد نیر احتیاج به جنگ دارد و ملتهای ما را وجه المصالحه این نیاز ها ی خود خواهند کرد؟
و آیا نباید نقشه های نتنیاهو و خامنه ای را نقش بر آب کرد؟
ملت بزرگ آیا حساسیت این بزنگاه تاریخی را درک مینمایید و به یک خیزش ملی که ضرورت قطعی امروز ایران که مساله “بودن یا نبودن” است پاسخ مثبت میدهید؟
آیا باور دارید که رویای دکتر مارتین لوتر کینک و رویای کاندی و رویای نلسون ماندلا بدون حمایت عملی مردم تعبیر نمیشد ؟ و رویای این فرزند شما نیز بدون حمایت عملی شما تعبیر نخواهد شد؟
اگر آری همه دستگاه ها و صنایع بخصوص نفت و گاز و پتروشیمی و پولاد و صنعت حمل ونقل
و همه کارگران و همه دانش آموزان و دانشجویان و معلمان و بازاریان و… را به اعتصاب ملی فرامیخوانم.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۳/۷/۹