پیام شماره ۳۹ شاما
“در مسیر مبارزه توقف مطلقا ممنوع است”
ملت بزرگ ایران
علی خامنه ای رهبر خائن و منعزل علیرغم ملاحظه آنچه بر سر ونزوئلا و رفیق غارش نیکلاس مادرو آمد که آخرین مورد از سری سرنوشت های عبرت آموز از گورباچف تا میلوسویچ ،از بن علی تا مبارک ، از قذافی تا صدام واز اشرف غنی تا بشار اسد بود بقول هانا آرنت گویا هنوز دقیقه پانزدهم پیش از سقوط نرسیده تا دیکتاتور خطر را باور کند و به شیوه همیشگی از یکسو معترضین را به بازاریان متدین و مردم غیر متدین تحریک شده مزدور دشمن و اغتشاشگر تقسیم کرد و از سوی دیگر دستور داد آنها را سر جایشان بنشانند (یعنی مانند سال ۱۳۷۱ معترضین را همچون علف های هرز درو کنند) و با وجود تایید اعتراض بازاریان متدین، علت بحرانهایی که آنها را به اعتراض کشانده به “دشمن” نسبت داد و این در حالی است که در پیامهای متعدد و از جمله پیام شماره ۳۷ مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۲ از او خواستیم پیش از آنکه به سرنوشت قذافی گرفتار شود قدرت مغصوب را از طریق” مسالمت آمیز ” به ملت واگذار کند اما نرود میخ آهنی در سنگ بنابراین نکاتی را به استحضار شما ملت بزرگ میرسانیم:
۱ – اکنون شما با حکومتی مواجه هستید که بدلیل فقدان شرایط قانونی در رهبر آن که مورد اقرار صریح مقرون به صحت خود او قرار گرفته و از طریق خیانت و تقلب این جایگاه را غصب کرده بنابراین منعزل و ولایت او باطل است و این بطلان و انعزال به همه نهادهای منبعث از او سرایت نموده لذا جمهوری اسلامی ایران در “کلیت” خود منعزل و نامشروع میباشد.
۲ – کافی است به اظهارات آقای پزشکیان گوش کنید تا بدانید حکومت تا چه اندازه “ورشکسته” و ناکارآمد و آشفته است و پایه هایش تا چه حد “متزلزل ” شده بگونه ای که با یک “ضربه ” فرو میریزد و این سیل انقلابی که شما به راه انداخته اید نه تنها پزشکیان و دولتش را که کل نظام را با خود خواهد برد همانگونه که سیل انقلاب ۵۷ بختیار و دولتش و رژیم ستمشاهی را با خود برد.
۳ – شما بهتر از هرکس میدانید که به دلیل عدم امکان “اصلاح” نظام و عدم امکان” تحمل ” آن راهی جز “سرنگونی” آن وجود ندارد و همانگونه که احمد خاتمی امام جمعه مفلوک تهران گفت که: “هدف معترضین براندازی حکومت است “شما نیز پس از تلاشهای ناموفق برای اصلاحات و انجام چندین قیام ملی منجر به سرکوب سرانجام چاره را در “سرنگونی ” نظام یافتید و برای تحقق آن در مرحله جدید مبارزه از هفتم دیماه دست به “قیام ملی ” زدید.
۴ – تجربه قیامهای ناکام گذشته نشان میدهد که به علل مختلف از جمله پراکندگی اعتراضات و جزیره جزیره بودن آنها و فقدان همبستگی ملی و نبود نقشه راه و نظم و دیسیپلین و فقدان استمرار در اعتراضات و فقدان رهبری قدر و با ظرفیت که بتواند نقصانها را رفع و به مبارزات سامان دهد و مدیریت کند تلاش های شما ملت بزرگ علیرغم تحمل هزینه های سنگین انسانی و مادی به نتیجه نرسید بنابراین عبرت از این تجارب و برطرف کردن نقایص آن ضرورتی عقلایی میباشد.
۵ – با ارج گذاشتن بر آغاز مرحله نوین مبارزات شما و علیرغم گستره بزرگ آن باید بپذیریم که باوجود اینکه جمهوری اسلامی در “ضعیفترین” موقعیت خود از ۱۳۵۷ تا کنون قرار دارد بنحوی که حتی” قدرت سرکوب “ندارد و اگر همبستگی ملی کامل برقرار بود این رژیم پیش از این به “بایگانی تاریخ” پیوسته بود ولی متاسفانه عدم همبستگی کامل ملی سبب بقای رژیم شده است بنابراین همبستگی ملی ضرورت اجتناب ناپذیر پیروزی این قیام ملی میباشد.
۶ – بدلیل “عظمت ایران ” و نقشی که این “پل پیروزی” میتواند در تحولات منطقه ای و بین المللی داشته باشد قدرتهای خارجی” نمیتوانند ” نسبت به تحولات کشورمان بی تفاوت بمانند بنابراین یا ما “عرضه و لیاقت ” آنرا داریم که خود تحولات کشورمان را رقم زنیم و بر”سرنوشت ” خویش حاکم شویم یا بیگانگان “برایمان تصمیم میگیرند” و بر ما تحمیل میکنند همانگونه که بویژه در یک قرن اخیر کردند.
۷ – اگر ما لیاقت رقم زدن تحولات کشورمان را نداشته باشیم “تجزیه ایران” توسط بیگانگان قطعی بنظر میرسد بخصوص که پاره ای شخصیتهای بی شخصیت و تشکلهای اپوزیسیون پیشاپیش ننگ آن را پذیرفته اند و جاده صاف کن تجاوز بیگانگان شده اند .
۸ – پس چاره چیست؟ چاره در این است که اتحاد و همبستگی ملی خود را ایجاد و مبارزاتی که از هفتم دیماه آغاز کرده ایم را با گستردگی هرچه بیشتر و با متمدنانه ترین وجه ادامه دهیم و در این آشفتگی اپوزیسیونی که بدون توجه به “سرعت تحولات “دنبال “نخود سیاه” میگردد شورای انقلاب ملی خودتان را یاری کنید تا نظم و دیسیپلین را برقرار نماید تا قدرتهای بیگانه را متوجه این حقیقت نماید که ایران “بی صاحب ” نیست که آنها بتوانند عوامل “خائن و مزدور” خود را بر سرنوشت ملتش تحمیل کنند و پاسخ شما ملت بزرگ به دعوت حضور” رعدآسا “در صحنه و “تسخیر “همه خیابانها در سراسر کشور و نمایشی شورانگیز از “همبستگی ملی” در سالروز آغاز انقلاب ۵۷ یعنی چهارشنبه ۱۴۰۴/۱۰/۱۷ که آنرا به “نقطه عطفی” در تاریخ مبارزات تبدیل نماید تا ما بتوانیم با کمک خودتان پیروزی انقلاب ملیتان را “تضمین ” نمائیم و تا آن روز هرشب و هر روز اعتصابات و اعتراضات را با “شور و شعور” ادامه دهیم و به دنیا نشان خواهیم داد که ملتی هستیم که در کمتر از ۱۲۰ سال “۳ انقلاب بزرگ ” را رقم زده ایم.
در مسیر مبارزه توقف مطلقا ممنوع است.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
شورای انقلاب ملی ایران
۱۴۰۴/۱۰/۱۳