پیام شماره ۴۲ شاما

پیام شماره ۴۲ شاما

قیام ملی ایران به چه نتیجه ای منجر خواهد شد؟

ملت سلحشور ایران

ضمن تهنیت به شما ملت بزرگ و سلحشور ایران در یازدهمین روز از مرحله نوین قیام ملیتان که هر روز پر شور و پرشمارتر و متمدنانه تر و در عین حال قاطعانه تر از روز پیش از آن ادامه یافت و میرود که در قامت انقلابی تمام عیار طومار استبداد و خرافات و غارت و سرکوب را درهم پیچد پر واضح ست که علیرغم گستره وسیع آن با توجه به تجربه قیامهای شکست خورده گذشته و حتی تجربه انقلاب ۵۷ که از چاله استبداد شاه بیرون و در چاه استبداد شیخ افتادیم نگران نتیجه نهایی باشید و با عنایت به تحلیل های دقیق و پیش بینی های شورای انقلاب ملی ایران که صحت آنها در عمل اثبات گردیده اینک برای رفع نگرانی و اطمینان بر موفقیت انقلاب ملیتان نکاتی را به استحضار میرسانیم:

۱ – انقلاب ۵۷ که نه یک انتخاب بلکه یک الزام در مقابل نظامی که نه قابل اصلاح و نه قابل تحمل بود پدید آمد علیرغم صلابت و پیروزی آن بدلائل مختلف از جمله عدم سازگاری بنیان‌های آن با نیازها و اقتضائات روز و تضادهای ذاتی درونی و رهبری نادان و مواضع و هوسهای ایدئولوژیک که با ساختار روابط بین الملل در تعارض میباشد در حال فروپاشی است.
۲ – در ربع قرن اخیر دست کم پنج قیام بزرگ رقم زدیم که همگی به شکست منجر شدند :

الف – جنبش دانشجویی ۱۳۷۸ که از رهبری مشخصی بی بهره و عمدتا در نصاب دانشجویی محدود ماند و در جلب حمایت عمومی ناموفق گردید منجر به شکست شد در واقع این قیام اساسا بدلیل عدم حضور موثر مردم و فقدان رهبری محکوم به شکست بود.

ب – جنبش سبز برخلاف جنبش دانشجویی ۱۳۷۸ هم از حضور و حمایت پرشمار مردم برخوردار بود و هم رهبر داشت ولی عمدتا یک جنبش مطالباتی و اعتراضی در خصوص اعتراض به آرا در انتخابات ریاست جمهوری و بین دو جناح یک حکومت بود ولی جناح مسلط دست به سرکوب شدید زد و البته این سرکوب جنبش را رادیکال نمود بنحوی که شعار اولیه آن که عبارت بود از :”رای من کو؟ ” ظرف حدود سه ماه تبدیل شد به شعار “استقلال آزادی جمهوری ایرانی” یعنی عبور از جمهوری اسلامی بنابراین بویژه پس از رادیکال شدن جنبش طبیعتا مهندس موسوی که رهبری جنبش را بعهده داشت نه میخواست و نه میتوانست آنرا رهبری کند و بهمین دلیل آن را رها کرد نتیجه این شد که علیرغم مشارکت شمار بزرگی از مردم در آن ولی چون پس از رادیکال شدن جنبش رهبر آن در تراز یک رهبر توانمند برای آن نبود جنبش را رها کرد و شکست آن قطعی شد.

پ – در جنبش ۱۳۹۶ علیرغم شرکت نسبی مردم چون رهبر نداشت بنابراین فاقد سازماندهی و مدیریت و برنامه و نقشه راه بود و شکست خورد.

ت – قیام ۱۳۹۸ علیرغم گستردگی بیش از قیام ۹۶ و علیرغم انگیزه های قویتر که با افزایش سه برابری قیمت بنزین معیشت مردم را نشانه گرفته بود اما بدلیل فقدان رهبری از مدیریت و برنامه و سازماندهی محروم بود و سرکوب شدید هم آن را به محاق برد.

ث – قیام زن ،زندگی ،آزادی که به سرعت گسترش یافت بگونه ای که تحسین و حمایت جامعه جهانی را برانگیخت باز بدلیل فقدان رهبری از مدیریت و نظم و دیسیپلین و نقشه راه و سازماندهی محروم بود و فرزند دیکتاتور سابق هم به اتفاق چند نفر تلاش کرد رهبری آن را تصاحب نماید اما بدلیل فقدان لیاقت و ظرفیت نه تنها موفق به هدایت موفقیت آمیز آن نشد بلکه خود عامل شکست آن گردید.

۳ – جمعبندی از پنج قیام شکست خورده در ربع قرن اخیر نشان میدهد که در سه مورد مطلقا قیام فاقد رهبری بوده و در نتیجه از مدیریت و نقشه راه و نظم و دیسیپلین و سازماندهی و استمرار بی بهره مانده و در یک مورد یعنی جنبش سبز علیرغم مشارکت گسترده مردم بدلیل وجود رهبری ضعیف منجر به شکست گردید و در مورد آخرین قیام معروف به زن ،زندگی، آزادی گرچه فرزند دیکتاتور سابق میخواست رهبری آن را تصاحب کند اما نتوانست و در نهایت منجر به شکست گردید.

۴ – اینک با عبرت از تجربه انقلاب ۵۷ و پنج قیام در ربع قرن اخیر باید به سرعت رهبر یا رهبران باظرفیت و آگاه را کشف نماییم و مسئولیت هدایت قیام ملی را به ایشان بسپاریم
اگر رهبر با ظرفیت باشد اما آگاه به اقتضائات سیاسی-مبارزاتی نباشد حتی در صورت پیروزی به سرنوشت انقلاب ۵۷ مبتلا خواهد شد و اگر رهبر نداشته باشد یا رهبری ضعیف داشته باشد به سرنوشت قیامهای پنجگانه یعنی شکست گرفتار خواهد شد.

۵ – با توجه به موارد فوق و سرعت تحولات ایران و خطر مداخله بیگانگان و وجود دولت ناکارآمد و ورشکستگی مالی و اقتصادی دولت که ممکن است ایران را به کشور fail-state تبدیل کند که در آن زمینه برای دخالت بیگانگان فراهم تر خواهد شد بنظر میرسد برای جلوگیری از ابتلا به سرنوشت قیامهای پنجگانه و نیز جلوگیری از ابتلا به سرنوشت انقلاب ۵۷ فوری ترین وظیفه ما شناسایی رهبر یا رهبران باظرفیت و آگاه و متعهد به تمامیت ارضی و عظمت و استقلال ایران و تفویض مسئولیت به آنها و پشتیبانی عملی از برنامه و نقشه راه پیشنهادی آنها میباشد.

سرافراز ملت ایران
پاینده ایران

شورای انقلاب ملی ایران
۱۴۰۴/۱۰/۱۷