پیام شماره ۷۲ شاما
یک ماه پس از قتل عام مردم در کجا ایستاده ایم؟
ملت بزرگ ایران
هنوز پس از یک ماه از قتل عام بیسابقه مردم که حتی شمار شهدا و جانباختگانش مورد مناقشه جدی ست و از ۳۱۱۷ نفر که آمار رسمی دولت تا ۴۳۰۰۰ نفر اعلامی توسط مقام اسراییلی و بیش از ۸۴۰۰۰ نفر آمار اعلامی روزنامه نگار فرانسوی و غیره در نوسان میباشد و در حالیکه از یکسو مرحله دوم این قتل عام به قوه قصابیه محول شده تا کشتاری بدتر از دهه ۱۳۶۰ را رقم زند و از سوی دیگر مذاکرات و معاملات پشت پرده بر سر سرنوشت ملت ایران تحت تهدیدات فزاینده نظامی با مشارکت نماینده دولت منعزل بجای نماینده واقعی ملت ما برگزار میشود تا به بهای تسلیم بیقید و شرط و زدن چوب حراج به قدرت بازدارندگی و سرمایه گذاریهای نیم قرن کشور بقای غاصبان قدرتمان و قاتلان فرزندانمان بر تخت فرمانروایی تضمین گردد نکاتی را به استحضار شما ملت بزرگ میرسانیم:
۱ – ما که بموجب پیام شماره ۲۹ مورخ ۳۰ آذر وضعیت ایران را “پیش-انقلابی ” خواندیم و از قبل هم استراتژی مبارزه “خشونت پرهیز” و تاکتیک “اعتصابات و نافرمانی” مدنی را پیشنهاد و در جریان قیام ملی که از ۷ دیماه آغاز شد مکرر بر آن “اصرار” نمودیم و در پیام شماره ۴۹ تنها راه باقیمانده برای رهبر منعزل را “سرکوب”دانستیم و بر آمادگی برای “مبارزه ای تمام عیار” تاکید نمودیم و تصریح کردیم که در مبارزه خشونت پرهیز بمثابه یک “جنگ تمام عیار” همه “سازوکارهای جنگ” از جمله “وحدت فرماندهی” و نظم و دیسیپلین و غیره باید رعایت شود…..اکنون میپرسیم آیا تحلیل و برنامه های پیشنهادی ما غلط بود یا به این تحلیل دقیق و برنامه صحیح توجه و عمل نشد؟!
۲ – آیا اگر اپوزیسیون دیگری تحلیل و برنامه دقیقتری ارائه یا اصلا اگر تحلیل و برنامه ای در این بحبوحه ارائه داده باشد را لطفا معرفی فرمائید.
۳ – با تحلیل عدم امکان ادامه” بی وقفه اعتراضات “و رسیدن به نقطه “برخورد اجتناب ناپذیر” بموجب پیامهای متعدد از جمله پیامهای شماره ۵۰ و ۵۴ پیشنهاد کردیم بجای ادامه هر “روزه اعتراضات ” آن را تا رسیدن به یک “همبستگی کامل” ملی که “موازنه قدرت “را بنفع مردم تغییر دهد اعتراضات را به “هفته یکبار” در روزهای “جمعه” کاهش دهیم اما چه کنیم که گوش شنوایی نبود.
۴ – اکنون که با تعلیمات جمهوری جور و جهل و فساد “ارزشها و عرق ملی” مهجور مانده و “فروپاشی اخلاقی” بجایی رسیده که علیرغم تجربه های تاریخی خودمان که پس از حمله اسکندر بیش از ۲ قرن و پس از حمله تازیان بیش از ۹ قرن و پس از حمله مغول بیش از ۲ قرن زیر سلطه بیگانگان مهاجم بودیم و علیرغم اینکه امروز سرنوشت افغانستان و عراق و لیبی جلو چشمان میباشد عده ای برای “حمله بیگانگان” به کشور “لحظه شماری” میکنند و “ناتوانی ” ملت بزرگ در براندازی رژیم را دلیل توجیه آن اعلام مینمایند باید بگوییم که “سوراخ دعا” را گم کرده اند زیرا ملت بزرگ ایران ناتوان نیست بلکه باید “نقایصی “که موجب شکست قیامهای قبلی شده بود که مهمترینش فقدان “رهبری”آنها بود را بر طرف کنیم نه اینکه “ذلیلانه” دست به دامن دشمنان ایران عزیز شویم در اینجا مناسب میدانیم از موضع هنرمند گرامی “گلشیفته فراهانی” تقدیر نماییم.
۵ – ضمن تایید اظهارات آقای مارکو روبرو مبنی بر اینکه مذاکره کنندگان و دولت جمهوری اسلامی ایران ملت ایران را نمایندگی نمیکنند اعلام مینماییم همین یک دلیل برای بطلان هر توافقی که با جمهوری اسلامی بعمل آید کفایت مینماید حتی اگر به موازین حقوق بین الملل از جمله منع تهدید و منع توسل به زور هم استناد ننماییم.
۶ – اگر ملت بزرگ ایران “مرعوب ” نشده و بخون فرزندانش “خیانت” نمیکند و به قاتل فرزندان بی گناهش “جایزه” نمیدهد و اگر تجربه شکست در قیامهای متعدد او را “متقاعد” نموده که اولا “ناتوان” نیست و “عرضه” سرنگونی نظام جور و جهل و فساد را دارد و ثانیا انقلاب نیاز به “رهبری” دارد تا “ملزومات “پیروزی آن از قبیل “نقشه راه”، “وحدت فرماندهی”،” نظم و دیسیپلین ” “استراتژی”،” تاکتیک “،”لجستیک “،”تبلیغات “،”بودجه”، “رسانه” و “همبستگی ملی” و غیره را تامین نماید میتواند روی شورای انقلاب ملی ایران حساب کند.
۷ – ما با الهام از مکتب ملی دکتر مصدق و شناخت کامل از “قدرت و ظرفیتهای” ملت بزرگ ایران و موقعیت ویژه “ژئو استراتژیک” منحصربفرد این “پل پیروزی “و اشراف کافی بر روابط پیچیده بین المللی و مهارتهای “سیاسی-حقوقی” و با کمک عملی خود ملت بزرگ ایران با اجرای برنامه های پیشنهادی شورای انقلاب ملی ایران پیروزی انقلاب ملی ایران را تعهد و تضمین میکنیم و میخواهیم از ۲۲ بهمن از طریق اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی کامل مرحله نوین مبارزات خود را از سر گیرند.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
شورای انقلاب ملی ایران
۱۴۰۴/۱۱/۱۷