پیام شماره ۲۹ شاما
ملت بزرگ ایران
در شب چله که نویدبخش دی یعنی نشانه پایان شب سیاه و طلوع روز و روشنی ست و فداکاریهای هم میهنانمان در درازای تاریخ بویژه شهدای دیماه ۱۳۹۶و نیز عزم استوار شما ملت بزرگ را که فقط بفاصله ۷ روز از موضع گیری جیمی کارتر که در دهم دیماه ۵۶ ایران را در منطقه بی ثبات خاورمیانه جزیره ثبات و آرامش خواند با قیام خود جهان را شگفت زده نمود بیادمان میآورد خاطرنشان میکند که ملت ایران با عبور از نظریات جامعه شناختی و باید ها و نبایدهای دیکته شده توسط قدرت های بیگانه در انتظار تعامل عوامل مختلف سیاسی،اجتماعی،تاریخی، فرهنگی،اقتصادی و غیره نمیماند تا قیامی را سامان دهد اینک که نه تنها در وضعیت کاملا شبیه دیماه ۵۶ قرار داریم بلکه علاوه بر شرایط “پیش- انقلابی” خطر “فروپاشی ایران” از هر زمان دیگری محسوس تر میباشد نکاتی را به استحضار میرسانیم:
۱ – در دیماه۵۶ نظام “دوقطبی ” حاکم بر روابط بین الملل و تعارض ابرقدرتها خطر “تجزیه ” کشور را منتفی مینمود و وجود رهبری “کاریزماتیک ” و توانمند از آشفتگی اپوزیسیون جلوگیری میکرد در حالیکه در وضعیت کنونی به دلائل فوق الذکر و فقدان چنان رهبری و بویژه خطر فروپاشی کشور حتی “تاخیر ۷ روزه” هم جایز نیست.
۲ – وضعیت آشفته و ورشکستگی مالی و اقتصادی حکومت و بحرانهای همزمان آن اعم از بحران مشروعیت ،ناکارآمدی ،عدم همبستگی کارگزاران ،بحران استیلا و اقتدار و غیره که جمهوری اسلامی را در “حضیض ضعف و ذلت ” قرار داده قابل مقایسه با وضعیت حکومت در ۵۶ و ۵۷ نیست و همین شرایط بیگانگان را برای دخالت در سرنوشت ما بیش از هر زمان دیگر وسوسه مینماید.
۳ – در وضعیت فقدان یک “همبستگی ملی ” ، آشفتگی و ورشکستگی حکومت تنها مشوق دخالت بیگانگان نیست بلکه “بازاری پر رونق” برای “خائنین ” ایجاد نموده که بیشرمانه از تهاجم و تجاوز بیگانگان رسما و علنا دفاع کنند و با تبلیغ نظریه خائنانه و غلط مبنی بر اینکه :”جنگ بیگانگان صرفا جنگ آن ها با جمهوری اسلامی ست و ارتباطی با کشور و ملت ایران ندارد!!!!” و تهاجم بیگانگان را بعنوان پنجره ای !!!برای رسیدن به آزادی!! !معرفی مینمایند.
۴ – انحطاط کشور و اشتهای بیگانگان برای دخالت بعلاوه عدم مشروعیت جمهوری اسلامی و ناکارآمدی و ورشکستگی آن و فقدان چشم اندازی برای اصلاح امور بگونه ای ست که یک “قیام ملی “را نه به عنوان یک “انتخاب” که بعنوان یک “الزام” در برابر شما ملت بزرگ قرار داده .
۵ – تجربه قیامهای ربع قرن گذشته نشان میدهد که قیامهای “بدون رهبری و بی برنامه و فاقد مدیریت “به شکست می انجامد از طرفی علاوه بر “خطر فروپاشی” کشور و “دخالت بیگانگان” ، مستعد بودن ایران برای خلا قدرت و ناامنی و هرج و مرج و بویژه انتقام گیری پیش از استقرار حکومت آینده اقتضا میکند که تمهیدات لازم اندیشیده شوند،فقدان این تمهیدات تبعات “فاجعه بار” خواهد داشت.
۶ – با عنایت به آشفتگی اپوزیسیون و فقدان درک دقیقی از اوضاع توسط آن و “سرعت تحولات ایران “از یکسو و ضرورت “پیشگیری ” از خطرات احتمالی از سوی دیگر و به استناد “مسئولیت ملی “و “اخلاقی “و “انسانی” که مبارزه را “مسئولیتی دائمی و غیرقابل تعطیل” میداند ، “شورای انقلاب ملی ایران” از مدتها قبل تشکیل و بر اساس تحلیل دقیق شرایط داخلی ،منطقه ای و بین المللی با اتخاذ مواضع مقتضی که به استحضار شما ملت بزرگ رسیده مسئولیتهای خود را ایفا نموده است.
۷ – ایفای موفق مسئولیتهای این شورا مستلزم برخورداری از تایید و حمایت شما ملت بزرگ میباشد الفبای مبارزه بر “تفکیک وظایف ” بین “مردم عادی و مبارزین ” تاکید مینماید و باور به اینکه هرکدام وظیفه ای دارد که اگر ایفا نکند نقش دیگری نقش برآب خواهد شد هماهنگی بین آنها را اجتناب ناپذیر مینماید تجربه قیامهای شکست خورده ربع قرن اخیر شاهد این مدعاست.
۸ – موقعیت “استراتژیک ایران ” که در جنگ دوم جهانی “پل پیروزی ” لقب گرفت و بخاطر نقشی که ایران میتواند در تحولات منطقه ای و بین المللی داشته باشد دولتهای منطقه و قدرتهای بزرگ نمیتوانند نسبت به تحولات ایران “بی تفاوت ” بمانند همانگونه که دخالت بیگانگان در امور ایران در قرن گذشته اظهر من الشمس است بنابراین اکنون شما ملت بزرگ در وضعیتی قرار دارید که یا با “درک مسئولیت ملی خود و ایفای بهنگام “آن سرنوشت خویش را رقم خواهید زد یا بیگانگان با تحمیل “خائنین و مزدوران ” خود به عنوان رهبران آینده ایران سرنوشت را بر شما و البته در راستای منافع خود تحمیل خواهند کرد.
آیا با “حرکتی” از “جنس ۱۷ دیماه ” ۵۶ و “حمایت ” از “شورای انقلاب ملی ایران” شما ملت بزرگ “ابتکار عمل “را بدست خواهید گرفت تا با رعایت “نقشه راه ” این شورا بیگانگان را از دخالت در سرنوشت خود منصرف نمایید یا آنها با استفاده از “بی عملی “شما سرنوشتتان را تعیین و به شما تحمیل خواهند نمود؟!
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
از سوی شورای انقلاب ملی ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۴/۹/۳۰